معرفی تثبیت کننده­های خلق

تثبیت‌کننده‌های خلق دسته‌ای از داروهای مورداستفاده در مدیریت و درمان اختلال دوقطبی هستند. این مقاله نشانه‌ها، عملکرد و موارد منع مصرف تثبیت‌کننده‌های خلق را به‌عنوان عوامل ارزشمند در مدیریت و درمان اختلال دوقطبی نشان می‌دهد. این مقاله مکانیسم عمل، پروفایل عوارض جانبی و سایر عوامل کلیدی مربوط به اعضای تیم مراقبت‌های بهداشتی در مدیریت و درمان بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی و شرایط مرتبط را برجسته می‌کند.

کارکردهای تثبیت کننده های خلق

یکی از قوی‌ترین کارکردهای تثبیت‌کننده‌های خلق، درمان اختلال دوقطبی است، یک اختلال خلقی که از دو نوع تشکیل شده است. اختلال دوقطبی I با حداقل یک دوره شیدایی در طول زندگی تعریف می‌شود، درحالی‌که اختلال دوقطبی II با حداقل یک دوره هیپومانیک گذشته یا حال با حداقل یک دوره افسردگی اساسی در گذشته یا حال تعریف می شود. ویژگی‌های شیدایی و افسردگی اختلال دوقطبی نیازمند تثبیت‌کننده‌های خلق خاصی است که بتواند نیازهای فردی بیمار را برآورده کند.

داروهای مختلف متعلق به دسته داروهای مربوط به تثبیت‌کننده­های خلق، به دلیل اندیکاسیون‌ها، موارد منع مصرف و پروتکل آنها برای پیگیری، دارای نقاط قوت و ضعف هستند. به پزشکان توصیه می‌شود با درنظرگرفتن این عوامل مختلف، یک تثبیت‌کننده خلق را انتخاب کنند تا با انتخاب آگاهانه‌ای که در مدیریت دارویی بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی انجام می‌شود، بیمار بهبود یابد.

تثبیت‌کننده‌های خلق

تثبیت‌کننده‌های خلق

نشانه‌های تأیید شده تثبیت‌کننده‌های خلق توسط FDA

  • لیتیوم، یکی از تثبیت کننده­های خلق و به عنوان تک درمانی یا درمان ترکیبی برای دوره های شیدایی حاد و به عنوان درمان نگهدارنده در اختلال دوقطبی تایید شده است.
  • Divalproex به عنوان تک‌تراپی یا درمان ترکیبی برای دوره‌های شیدایی حاد تایید شده است و ممکن است برای تشنج‌های جزئی، ساده و پیچیده و به‌عنوان پیشگیری از سردرد میگرنی استفاده شود.
  • کاربامازپین برای تک تراپی و درمان ترکیبی برای دوره‌های شیدایی حاد و مختلط در اختلال دوقطبی تأیید شده است و علاوه بر این ممکن است درمانی برای اختلالات تشنج و نورالژی سه‌قلو باشد.
  • لاموتریژین برای درمان نگهدارنده در اختلال دوقطبی و همچنین به‌عنوان یک داروی ضدتشنج تأیید شده است.

نشانه های تایید نشده تثبیت کننده های خلق توسط FDA

    لیتیوم و دیوالپروکس به عنوان تثبیت کننده­های خلق ممکن است در درمان اپیزودهای دوقطبی مختلط بکار روند. پزشکان ممکن است از لیتیوم برای اختلال اسکیزوافکتیو و دیوالپروکس به عنوان یک درمان نگهدارنده دوقطبی استفاده کنند.

نشانه های تایید شده توسطFDA

تثبیت‌کننده‌های خلق

تثبیت‌کننده‌های خلق

مکانیسم عمل

اگرچه هنوز چیزهای بیشتری برای کشف جزئیات تثبیت‌کننده‌های خلق مانند لیتیوم، والپروئیک اسید/دیوالپروکس و کاربامازپین وجود دارد، یک مکانیسم رایج پیشنهادی برای توانایی‌های تثبیت خلق‌وخوی آنها، مهار فرایند جذب اینوزیتول است که منجر به کاهش اینوزیتول می‌شود. در این مکانیسم پیشنهادی، ناقل مونوفسفات میواینوزیتول و mRNA مربوطه آن توسط سه عامل اصلی تثبیت‌کننده خلق‌وخوی ذکر شده در بالا تنظیم می‌شود. مکانیسم‌های فردی عوامل کلیدی تثبیت‌کننده خلق با جزئیات بیشتر در زیر موردبحث قرار گرفته است:

لیتیوم: مکانیسم اثر لیتیوم که از تثبیت‌کننده‌های خلق است به دلیل مزایای محافظتی عصبی آن هنوز تحت بررسی است. بااین‌حال، فرضیه کاهش اینوزیتول پیشنهادی در حال حاضر توضیح می‌دهد که لیتیوم با عمل به‌عنوان یک مهارکننده غیررقابتی اینوزیتول مونوفسفاتاز و اینوزیتول پلی فسفات ۱- فسفاتاز، سیگنال‌دهی پلی فسفواینوزیتید را کاهش می‌دهد؛ بنابراین، لیتیوم از تحریک عصبی جلوگیری می‌کند و به مزایای آن به‌عنوان تثبیت‌کننده خلق‌وخوی منجر می‌شود.

Divalproex: Divalproex  یا والپروات، والپروئیک اسید – یک داروی ضد تشنج است که با تقویت اثر مهاری گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) به عنوان یک تثبیت کننده خلق و خو و عامل ضد صرع عمل می کند. این درمان شلیک مکرر عصبی را کاهش می دهد و می تواند مهار و تحریک در شبکه های عصبی را کاهش دهد.

مکانیسم عمل

کاربامازپین: کاربامازپین از دیگر عوامل تثبیت‌کننده­های خلق ‌وخوی ذکر شده پیروی می‌کند، با مکانیسم خاصی از اثر مشخص شده که در آن تجمع cAMP مهار می‌شود و منجر به کاهش ناقل اینوزیتول می‌شود.

لاموتریژین: لاموتریژین مانند والپروات یک ضدتشنج است. مکانیسم اثر آن شامل کاهش تنها فرکانس (و نه دامنه) جریان‌های پس سیناپسی تحریکی در CNS است که باعث کاهش انتشار گلوتامات می‌شود و درعین‌حال باعث افزایش هم‌زمان در فرکانس و دامنه جریان‌های بازدارنده پس سیناپسی می‌شود که باعث افزایش انتشار GABA  می‌شود؛ بنابراین، لاموتریژین اثرات معکوس بر انتقال گلوتامات و گابا، کاهش ترشح گلوتامات و افزایش انتشار گابا دارد.

  • لیتیوم در حال حاضر برای استفاده در قرص‌ها، کپسول‌ها و اشکال محلول موجود است.
  • والپروئیک اسید به‌صورت قرص، کپسول و محلول موجود است.
  • کاربامازپین به شکل قرص، کپسول و جویدنی موجود است.
  • لاموتریژین به‌صورت قرص به‌صورت محلول خوراکی و جویدنی موجود است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست
Call Now Button
× پشتیبانی در واتساپ