سندروم روده تحریک پذیر چیست؟

سندروم روده تحریک پذیر (IBS) ، نوعی بیماری است که در آن علائمی مانند دردهای مکرر شکمی و تغییر در حرکات روده مشاهده می شود. این مجموعه علائم به صورت اسهال، یبوست یا هر دو بروز می کند. افرادی که به این سندروم مبتلا هستند، بدون هیچ نشانه ای این بیماری را در دستگاه گوارش خود دارند. شایع ترین اختلال عملکردی که در دستگاه گوارش مشاهده می شود، همین سندروم است. شیوع آن ۱۰ تا ۱۵ درصد مردم جامعه را شامل می شود. احتمال ابتلا به این سندروم در زنان، دو برابر مردان است. این بیماری در افراد زیر ۵۰ سال شایع تر است. عفونت های دستگاه گوارش، سابقه ی تجربه ی وقایع استرس زا در دوران کودکی و عامل وراثت در ایجاد این سندروم موثر هستند.

علائم IBS چه مواردی می باشد؟

همان طور که در بخش قبلی گفتیم، درد شکم و تغییر حرکات روده ای شایع ترین علائم سندروم روده تحریک پذیر هستند. لذا اسهال، یبوست، نفخ، احساس مداوم برای دفع مدفوع، وجود مخاط سفید رنگ در مدفوع و تشدید علائم مذکور در دوران قاعدگی بانوان، از نشانه های این بیماری به شمار می آیند. این بیماری دارای درد زیادی است اما باعث ایجاد سایر مشکلات جسمی نخواهد شد. این اختلال را در رده ی مزمن قرار می دهند. این بدان معنا است که برای سال های طولانی با بیمار همراه است. البته علائم آن همیشگی نیستند. برای تشخیص و درمان نیز پزشکان در این علائم به الگوهای خاص توجه می کنند.

روده تحریک پذیر

روده تحریک پذیر

عوامل ایجاد سندروم روده تحریک پذیر چیست؟

متخصصان گرچه با اطمینان در مورد علل ایجاد سندروم روده تحریک پذیر اظهار نظر نمی کنند، اما همواره ترکیبی از فاکتورها را علت ایجاد آن می دانند. این بیماری به دلیل اختلال در ارتباط مغز و روده ایجاد می شود. به طوری که حرکت غذا در دستگاه گوارش و روده را درست کنترل نمی شود. لذا غذا به کندی یا به سرعت مسیر را طی می نماید. بدین ترتیب برخی افراد هنگام وجود مقدار طبیعی از گاز یا مدفوع در روده ی خود، احساس درد و ناخوشایندی دارند. موارد زیر می تواند در بروز این اختلال موثر باشد:

  • تجربیات تلخ و استرس زا مانند سو استفاده های جنسی و فیزیکی
  • اختلالات روانی نظیر اضطراب و افسردگی
  • وجود عفونت های گوارشی
  • عدم تعادل در باکتری های روده ی کوچک یعنی رشد بیش از حد آن ها یا افزایش تعداد آن ها یا تغییر نوع آن ها
  • حساسیت های غذایی شدید
  • عامل ژنتیک و وراثت

برای تشخیص این بیماری چه اقداماتی انجام می شود؟

تشخیص سندروم روده تحریک پذیر به عهده ی متخصص می باشد. وی ابتدا علائم و سوابق خانوادگی بیمار را بررسی کرده و معاینات بالینی لازم را انجام می دهد. حین این مراحل نیز به دنبال الگویی خاص خواهد گشت. سپس نوبت به انجام آزمایش ها می رسد. این آزمایش ها شامل آزمایش خون، ادرار و مدفوع است. سپس تست تنفسی هیدروژن انجام می شود. با این کار رشد باکتری های روده ی کوچک و مشکلات هضم کربوهیدرات ها را بررسی می کنند. آندوسکوپی و کولونوسکوپی نیز به تشخیص این بیماری کمک می کنند. حال نوبت به درمان می رسد.

درمان سندروم روده تحریک پذیر چگونه صورت می گیرد؟

پس از آن که تشخیص این بیماری توسط پزشک قطعی شد، برای درمان سندروم روده تحریک پذیر انجام چند مرحله الزامی است:

  1. تغییر رژیم غذایی و اصلاح سبک زندگی: افزایش فعالیت های بدنی به طور منظم، دوری از استرس، خوابی منظم و کافی و رژیم غذایی سرشار از فیبر و عدم مصرف گلوتن در درمان این بیماری موثر است. توجه کنید که مصرف فیبر باید به تدریج در وعده های غذایی افزایش پیدا کند. چرا که افزایش یکباره ی آن سبب تشدید علائم بیماری خواهد شد. گلوتن نیز در غلات و ماکارونی بیشتر وجود دارد.
  2. دارو درمانی: برای درمان این بیماری داروهایی برای کنترل اسهال، یبوست و دردها توسط پزشک تجویز می شود.
  3. مصرف پروبیوتیک ها: پروبیوتیک ها نوعی باکتری مفید هستند که در دستگاه گوارش انسان وجود دارند. لذا به بهبود وضعیت گوارشی کمک می کنند. اما مصرف آن ها باید طبق نظر پزشک متخصص باشد.

در صورت عدم درمان این بیماری ممکن است خستگی های مزمن و دردهای لگنی، ریفلاکس معده و افسردگی به سراغ فرد بیاید. لذا مراجعه به پزشک و اجرای دستورات وی اهمیت بسیاری خواهد داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست
Call Now Button
× پشتیبانی در واتساپ