آشنایی با انواع قرص‌های اعصاب و روان

با گذشت زمان، همچنان که سطح رفاه زندگی انسان بیشتر می‌شود، میزان مشکلات روانی وی نیز با پیچیده‌تر شدن روابط و نیاز‌ها، بیشتر می‌شود. این مشکل تا آنجایی پیش رفته است که امروزه شاهد انواعی از بیماری‌های مغز و اعصاب و در کنار آن انواع قرص‌های اعصاب و روان برای درمان این بیماران می‌باشیم.

 البته نباید این موضوع را نادیده گرفت که برخی از مشکلات اعصاب و روان، زمینه‌ی ژنتیکی و نورالژی دارند و نمی‌توان اظهار داشت که شیوه‌ی زندگی افراد در این موضوع نقش دارد؛ اما بسیاری دیگر از این بیماری‌ها ریشه در خانواده و ناهنجاری‌ها و ترس‌هایی دارند که در کودکی افراد رخ داده است. در کنار این مسائل، متاسفانه شاهد این هستیم که تعداد زیادی از افراد در جهت رسیدن به اهداف خود و یا تجربه کردن یک لذت آنی و حتی برای فرار از مشکلات زندگی خود، به مصرف مواد روانگردان روی می‌آورند و از این طریق دچار مشکلات اعصاب و روان می‌شوند. باور داشته باشید که هیچ مشکل بزرگی آنقدر ارزشمند نیست که برای فرار از آن، سلامت جسمی و روانی خود را به خطر بیاندازید.

در ادامه به بحث پیرامون انواع قرص‌های اعصاب و روان خواهیم پرداخت. اما در ابتدا با تقسیم بندی این داروها در گذشته آشنا خواهیم شد.  همانگونه که در شکل زیر مشاهده می‌کنید در گذشته این داروها به ۴ دسته‌ی کلی داروهای ضد روان پریشی، داروهای ضد افسردگی، تثبیت کننده‌‌های خلق و داروهای محرک طبقه بندی می‌شدند. اما امروزه این طبقه بندی کارایی زیادی ندارد.

طبقه بندی انواع قرص‌های اعصاب و روان

  • داروهای ضد روان پریشی:

این داروها به منظور کنترل رفتارهای جنون آمیز در افراد تجویز می‌شوند. از دیگر نام‌هایی که برای داروهای ضد روان پریشی استفاده می‌شود، می‌توان به داروهای نورولپتیک و همچنین آنتی سایکوتیک‌ها نیز اشاره کرد. این قبیل داروها برای درمان بیماران مبتلا  به اسکیزوفرنی ، اختلالات هذیانی، اختلال دو قطبی، افسردگی همراه با روان پریشی، شیدایی (مانیا)، و روان پریشی‌های حاصل از مصرف مواد یا بیماری‌های دیگر استفاده می‌شود. این داروها خود دارای دو دسته‌ی کلی می‌باشند:

     ○ داروهای روان پریشی نسل اول( تیپیک) که شامل بوتیروفنون‌ها، فنوتیازین‌ها و تیوگزانتین‌ها می‌باشد.

     ○ داروهای روان پریشی نسل دوم(آتیپیک)

  • داروهای ضد افسردگی:

داروهای ضد افسردگی(Antidepressant) داروهایی هستند که برای درمان بیماری‌هایی همچون دردهای مزمن، دردهای نوروپاتیک، افسردگی، اختلالات وسواس فکری-عملی، اختلالات اضطراب و اختلال در خوردن  اشاره کرد. کاربردهای دیگر این داروها ، درمان  قاعدگی‌های  دردناک،  میگرن، خروپف،  اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی، اختلالات  ناشی از اعتیاد، اختلالات خواب می‌باشد. بر مبنای تشخیص پزشک، از این داروها به تنهایی و یا در ترکیب با داروهای دیگر برای درمان علائم بیمار استفاده می‌شود. داروهای این گروه در ۵ دسته‌ی کلی تقسیم بندی می‌شوند:

    ○ داروهای مهار کننده‌ی مونوآمین اکسیداز(MOI)

    ○ داروهای تری سیکلیک و تترا سیکلیک (TCA)

    ○ مهار کننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین(SSRI)

    ○ مهار کننده‌های بازجذب سروتونین و نور اپی‌نفرین(SNRI)

    ○ سایر انواع

  • تثبیت کننده‌های خلق:

در برخی بیماری‌های مغز و اعصاب، پزشک معالج از انواع خاصی از داروها به نام داروهای تثبیت کننده‌ی خلق استفاده می‌کند تا سبب تخفیف علائم بیماری در فرد شود. این  تثبیت کننده‌های خلق نوع خاصی از داروهای روانپزشکی هستند که سبب کنترل نوسانات خلقی فرد بین حالات افسردگی، شیدایی یا هر دو حالت، می‌شوند. این داروها به این علت تجویز می‌شوند که می‌توانند سبب کاهش فعالیت مغزی شوند. نتیجه این فرایند بازگرداندن تعادل عصبی-شیمیایی مغز و از بین رفتن حالات بیماری خواهد بود.

  • انواع قرص‌های اعصاب و روان

    انواع قرص‌های اعصاب و روان

    داروهای محرک:

داروی فعال‌کننده‌ی روان یا داروهای محرک، روان انگیز یا Psychoactive ، نوعی ترکیب شیمیایی هستند که می‌توانند سبب تغییر در  عملکرد مغز شوند. این فعالیت داروهای محرک باعث ایجاد تغییراتی در ادراک، اخلاق، خودآگاهی و حتی رفتار فرد می‌شود. از جمله موارد استفاده از این داروها می‌توان به مصارف پزشکی، استفاده‌ی تفننی و آگاهانه برای بهبود یا تغییر  عملکرد خودآگاهی مغز، برای مقاصد معنوی، مناسکی یا شمن‌باورانه و حتی برای تحقیقات اشاره کرد.

نمونه‌هایی از این داروها که از سوی پزشک تجویز می‌شوند عبارتند از: داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدروان‌پریشی، داروهای ضداضطراب و داروهای محرک. مصرف بعضی از این مواد محرک که به صورت طبیعی وجود دارند، کاملاً مجاز است و نیازی به نسخه پزشک نیست؛ به عنوان مثال گزانتین‌ها که در قهوه، چای و شکلات وجود دارند، از انواع کم خطر این محرک‌ها به حساب می‌آیند.

  • داروهای ضد اضطراب:

بنزودیازپین‌ها گروهی از داروهای ضد اضطراب هستند. از این داروها به عنوان داروهای ضد اضطراب و آرام بخش ضعیف استفاده می‌شود. از دیگر کاربردهای این گروه می‌توان به ایجاد آرامش، شل کنندگی عضلات، درمان بی‌خوابی،  حملات پانیک، حملات صرع، علائم ناشی از ترک الکل، آمنیژا( اختلالات حافظه)، خواب‌پریشی و برخی مشکلات دیگر را نام برد. بنزودیازپین‌ها می‌توانند با از بین بردن بی خوابی و حالت شبگردی، موجب بهبود کیفیت خواب در بیماران شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست
Call Now Button
× پشتیبانی در واتساپ